Weekoverzicht week 2014-02

09-01-2014 06:25

De kerstvakantie heb ik ten volle gebruikt om de batterij weer op te laden. Het was nodig. Ik heb heerlijk uitgerust in 2 weken waar vooral niks moest. Geen werk, geen sporten, geen weblog dat ik bij moest houden maar 2 weken he-le-maal niks!
Of ja, niks, het enige dat moest was relaxen en de antibioticakuur die ik had gekregen van mijn huisarts.
Die heeft ten dele geholpen. De oververmoeidheid ben ik redelijk kwijt maar de rug en nek bijvoorbeeld zijn er niet van opgeknapt en zo zijn er nog wel wat kleinere klachten die er nog steeds zijn.. Nu is het natuurlijk ook niet zeker dat de Lyme hiervan de oorzaak is maar ik vermoed van wel. Zo is de antibiotica ook geen wondermiddel natuurlijk.

21 januari moet ik naar de internist in het ziekenhuis. Ik ben benieuwd hoe het nu verder gaat. Ik ken inmiddels mensen waarbij Lyme behoorlijk wat lichamelijke schade heeft aangericht. Het is een niet te onderschatten ziekte. Ik heb behoorlijk heftige verhalen gehoord. Hopelijk blijft mij dat bespaard maar dat weet ik pas over jaren. De tijd zal het leren maar vergeleken met andere mensen zijn mijn klachten peanuts. Maar, zoals gezegd, het heden zegt niets over de toekomst maar ik ben hartstikke positief. Alles komt goed zeggen ze toch altijd? Nou dan!
Wil je meer weten over Lyme, klik dan op de Hope For Lyme banner bovenaan dit bericht.

Maar goed, de vakantie is weer voorbij en het is gedaan met luierikken. We gaon weer aon de geng! Met behulp van de Dyclofenac voelt de rug redelijk goed aan. Goed genoeg om weer rustig het sporten op te pakken in ieder geval.
Het is winter (hoewel...) dus het zal voorlopig alleen maar looptrainingen betreffen. Pas als de temperatuur in het weekend een keer boven de 10 graden uitkomt wil ik het overwegen om de racefiets of mountainbike weer van stal te halen...

Woensdag 9 januari: 45' rustig duurloopje met Bob
Vanavond weer voor de eerste keer sinds 20 december een rondje gelopen. Bob had een heel rustig duurloopje van 45 minuten op het programma staan dus dat kwam uitstekend uit. Gezellig buurtend hebben we een lekker rondje gelopen. Het is zelfs nog iets langer geworden dan gepland maar het was ook zo fijin. Op het laatst kreeg ik trouwens wel wat last van rug en heup maar dat bleef verder binnen de perken.
Het lopen ging verder heel lekker, het was gezellig, het heeft me heel erg goed gedaan. het was precies wat ik nodig had!

Donderdag 10 januari: Rust
Gewicht: 91,9 kilo. Dat is toch 8 ons minder dan voor de kerst! Ondanks dat ik geen meter gesport heb! Blijkbaar heb ik me met de feestdagen goed gedragen. Ik zit nu ook qua eten in een goede flow dus ik heb er wel vertrouwen in dat ik nu weer kan doorpakken en de dalende lijn qua gewicht vast blijf houden en de stijgende lijn van het sporten weer op kan bouwen. Het begin is er in ieder geval weer!!!
De rug voelt na het duurloopje van gisteravond na een nachtje slapen goed aan. Hij (?) is wel een beetje gevoelig (toch een zij dan...?) maar dat blijft binnen de perken. Tot nu toe in ieder geval geen beletsel voor het duurloopje wat morgen gepland staat!

Vrijdag 11 januari: 45' rustig duurloopje
De verleiding om meteen naar een uur te gaan is groot en misschien doe ik het ook wel als het duurloopje goed gaat maar ik wil me er nog niet aan vastpinnen.
Nou, het is een beetje anders gelopen....
Het doel was dus 45' maar het liep vanaf stap 1 al best lekker en toen ik ingehaald werd door zo'n dikke 100 scholieren op de fiets wou deze oude, logge man toch wel even wat laten zien en probeerde ik zo recht en soepel mogelijk te lopen en versnelde ik mijn pas. Dat ging eigenlijk relatief makkelijk en daardoor bleef ik in een hoger tempo lopen dan gepland... Na een dikke 3 km betaalde ik daar de prijs voor en moest ik er heel hard voor werken. Echt langzamer lopen wou ik eigenlijk ook niet dus besloot ik het rondje maar iets korter te maken. Bij het station ben ik even gestopt toen een jongen voor mij een kleine epileptische aanval kreeg en op de grond viel. Net als zijn geld, portemonnee en bril Hij mankeerde verder gelukkig niks maar nadat ik hem overeind geholpen had was  mijn hartslag wel lekker van 164 naar 119 gedaald. Vervolgens ben ik in een (voor mijn gevoel) iets rustiger tempo naar huis gerend maar als ik de statistieken van deze loop bekijk (zie afbeelding) is dat niet echt zo.... Heel raar..  Maar goed, moe maar uiterst voldaan kwam ik dik bezweet thuis aan, ondanks dat ik in korte broek en korte mouwen heb gelopen. Het was slechts 5 graden maar het voelde helemaal niet koud aan. Zal wel geen wind hebben gestaan.Heerlijk zo'n winter!!!!
45' was met dit tempo te lang. Zondag maar in een rustig tempo door het bos gaan crossen.

i'm back and it feels gooooooooooood!

Zaterdag 11 januari: Rust

Zondag 12 januari: 45' Duurloop
Heerlijk rondje gelopen. Het was eigenlijk vooraf de bedoeling om dit in het bos te doen maar omdat me dat allemaal wat te veel gedoe was met daarheen te rijden en met sleutelbossen rond te rennen heb ik maar een "stadsrondje" gemaakt.
.Doordat het gevroren had (temp. lag rond het vriespunt) waren de straten her en der vrij glad. Het was wel heel zonnig en er stond weinig tot geen wind waardoor het helemaal niet koud aanvoelde. Na iets minder dan 2 km heb ik de handschoenen uitgetrokken en de lange mouwen opgestroopt!

Met rennen heb ik er zo veel mogelijk geprobeerd om zo recht mogelijk te lopen en zo ver mogelijk voor me te kijken.
Het tempo wat ik daarmee liep was voor mij op dit moment vrij pittig. Echt behoefte om over het uur te gaan was er niet dus toen het geplande rondje ten einde was vond ik het ook welletjes. Ik moet ook uitkijken dat ik niet ga overdrijven nu het weer lekker gaat.
Na zooooo weinig kilometers de afgelopen maanden is het niet verstandig om weer te snel stappen willen te maken. Stapje voor stapje kom ik er ook wel. Het gevoel is in ieder geval goed en het lijf werkt ook goed mee hoewel ik daar wel pijnstillers voor nodig heb maar dat is momenteel maar even niet anders!
Eerste renweek zit er weer op en ik ben dik- en diktevreden. 23,3 probleemloze kilometers. Om het op zijn Martina's te zeggen: Ik ben zo blij.....